ACHTSE BARRIER | Blogs

Als ik terugblik op het afgelopen jaar is er veel om dankbaar voor te zijn in ons buurtje; de Gascognehof en een deel van de Bourgognelaan. Al enkele jaren zijn we bezig met buurtontmoeting en verbinding. Dat doen we met plezier, met creativiteit en ja, met een lange adem. Omdat niet alles vanzelf gaat maar ook omdat de wereld om ons heen verandert. We worden ouder, vergrijzing en eenzaamheid nemen toe en gezondheidszorg- en welzijn zijn minder vanzelfsprekend beschikbaar. Juist daarom blijft het zoeken naar buurtverbinding waardevol.

Veel buren onder ons hebben elkaar in de afgelopen jaren echt leren kennen, kijken naar elkaar om en doen dingen samen. Natuurlijk zijn er ook bewoners die liever op zichzelf zijn of juist elders hun sociale contacten hebben. Dat is allemaal prima. Buurtverbinding zoeken blijft een open mogelijkheid.

De terugkerende activiteiten in onze straat zijn vertrouwd geworden en vormen voor velen vaste ankers in het jaar: het Bloesemfeest in het voorjaar, Burendag in september en natuurlijk Kerst. Onze kerstbijeenkomst was dit jaar wat kleinschaliger dan voorgaande jaren, maar daarom niet minder gezellig: samen de grote kerstboom versieren onder het genot van pannenkoeken, warme chocolademelk met slagroom, glühwein, muziekje op de achtergrond en een brandend kampvuur. Erg gezellig en ik had me iets té goed gedaan aan de pannenkoeken en hoefde daarna eigenlijk niet meer te eten. Mijn naar kampvuur ruikende kleren konden meteen in de was.

En! Er is dit jaar in de straat een grote kerststal gemaakt. Met verlichting, dus ook s avonds te bewonderen naast de grote kerstboom. Wie zich omdraait, ziet in de minibieb zelfs nog een kleine versie.

Daarnaast waren er dit jaar ook kleinere activiteiten. Koffiemomenten in de buurttuin en in mei hadden we bezoek van onze burgemeester.
Voor het eerst dit jaar ook activiteiten die verder reiken dan ons buurtje: een wijnproeverij in de buurttuin en een filmavond voor bewoners uit de hele Achtse Barrier. Ook daar ontstonden nieuwe contacten en mooie ontmoetingen.

Wat er in de Gascognehof en Bourgognelaan is ontstaan blijft niet onopgemerkt. De GGD deed onderzoek naar de effecten van de buurttuin op gezondheid en welzijn en de resultaten werden dit jaar bekend. Daarnaast maakte De Stap naar Gezonder een korte documentaire over buurtverbinding, met onze straten als voorbeeld. De première daarvan vond in november plaats tijdens het wijkevenement Bewoners in de Hoofdrol. Onderaan deze blog kun je een en ander terug lezen en zien door op de linkjes te klikken.

Tegelijkertijd geldt ook dat waar mensen elkaar beter leren kennen en dingen samen doen, er altijd meer gebeurt. Nabijheid brengt niet alleen warmte, maar soms ook wrijving. Verschillen worden zichtbaarder, verwachtingen botsen, irritaties dienen zich aan. Dat is geen teken dat buurtverbinding mislukt; het hoort bij samenleven in nabijheid.

Wie elkaar niet kent, heeft zelden gedoe. Maar wie elkaar wél beter kent, ontkomt er soms niet aan. Er kan spanning ontstaan. Soms lost die vanzelf weer op, soms blijft ze sudderen en wordt het ook voor anderen voelbaar. Het vraagt dan om de moed om het gesprek aan te gaan. Niet om gelijk te krijgen, maar om elkaar niet kwijt te raken.

Buurtverbinding is meer dan samen leuke dingen doen. Het is oefenen in vertrouwen, in verdraagzaamheid, in nabijheid én elkaar de ruimte geven. Dat gaat met vallen en opstaan. En het vraagt dat we elkaar niet loslaten als het tussen enkelen even knettert.

Ik ben hierin geen toeschouwer maar ook onderdeel van dat samen leven en zoek soms ook naar hoe je verbonden blijft als het even lastig wordt. Dat vraagt om eerlijk kijken naar ieders rol: naar wat goed ging en wat anders had gekund. En om de bereidheid om niet weg te lopen voor wat ongemakkelijk is maar het gesprek niet uit de weg te gaan.

Wat er in de afgelopen jaren in onze straten is gegroeid, zit niet alleen in activiteiten. Er zijn warme contacten en hechte vriendschappen ontstaan. Buren die naar elkaar omkijken, inspringen als het nodig is. Er wordt op huisdieren gepast, boodschappen gedaan, hulp geboden bij onverwachte situaties. Mensen die alleen zijn, ouder worden of minder mobiel zijn, weten zich gezien en gesteund. Buren lopen bij elkaar binnen voor een babbel en een kop koffie. Buiten op straat is er vrijwel altijd ergens een praatje. Dat is geen vanzelfsprekendheid; die verbindende laag groeit langzaam en zonder plan. En juist dat maakt het zo waardevol.

Zo kijk ik terug op dit jaar: dankbaar voor alles wat er is en met aandacht voor wat erbij hoort. Met Kerst, het feest van licht en nabijheid, wens ik ons dat we blijven omzien naar elkaar. Ook als het voor sommigen even niet vanzelf gaat. Misschien juist dan.

Ik wens iedereen een liefdevolle en verbindende kerst en alle goeds voor het nieuwe jaar.
Paul van Gemert


Met dank aan de SFWAB, het LTAB en de Gemeente Eindhoven voor de ondersteuning in het afgelopen jaar. 

Documentaire: https://vimeo.com/1110509493/cec45cbe47?ts=803&share=copy